De Verenigde Staten moeten de komende maanden veel obligaties verkopen in de markt.
Heel veel.
De Amerikaanse staatsschuld staat intussen op een zucht van 40 biljoen dollar. Ze gaan die mijlpaal ook snel bereiken en achter laten, want de VS geven jaarlijks zo’n 2 biljoen dollar meer uit dan er binnenkomt.
Dat tekort van 2 biljoen moet op de markt worden geleend. Daarnaast moeten ook alle leningen die in het verleden werden aangegaan en nu vervallen, opnieuw door de markt worden gefinancierd.
Voor de tweede jaarhelft wil de Amerikaanse schatkist netto bijna 1,4 biljoen dollar aan nieuwe leningen uitgeven, EN er vervallen ook nog eens ongeveer 8 biljoen dollar aan bestaande Amerikaanse staatsleningen.
Alles samen moet Washington in zes maanden tijd ongeveer 9,5 biljoen dollar aan oude en nieuwe schuld herfinancieren of op de markt plaatsen.
De markt moet bereid zijn om daar de nodige cash tegenover te zetten.
De Amerikaanse rente liep recent al opnieuw op. De markt vraagt dus een steeds hogere vergoeding om die schuld te financieren.
Gelukkig voor de Verenigde Staten blijven de economische cijfers voorlopig redelijk goed.
De Amerikaanse economie groeide in het tweede kwartaal nog steeds. Ook de binnenlandse private vraag hield behoorlijk stand.
Dat helpt, maar het heeft ook een keerzijde.
Een sterke economie en hardnekkige inflatie geven de Amerikaanse centrale bank weinig ruimte om de rente snel te verlagen.
En hoe langer de rente hoog blijft, hoe duurder de Amerikaanse schuldenberg wordt.
Dat maakt de situatie behoorlijk precair.
En dan is er Japan.
Want ook Japan verzuipt in de schulden.
De Japanse overheidsschuld bedraagt ruim tweemaal de omvang van de volledige economie. Daarmee heeft Japan de hoogste schuldgraad van alle grote ontwikkelde economieën.
Dat bleef jarenlang beheersbaar omdat de rente er rond nul werd gehouden en de Bank of Japan grote hoeveelheden Japanse staatsobligaties opkocht.
Maar die periode lijkt voorbij.
De Japanse tienjaarsrente liep recent op tot bijna 3%. Het hoogste niveau in tientallen jaren.
Voor een land met zo’n enorme schuldenberg is dat meteen reden tot bezorgdheid.
Japan zit steeds meer klem.
Als de centrale bank de rente verhoogt om de yen te ondersteunen, stijgen ook de financieringskosten van de overheid en komen de Japanse obligatiemarkt en banken onder druk.
Maar als de rente te laag blijft, kan de yen verder verzwakken en wordt de ingevoerde inflatie nog groter.
En daar stopt het probleem niet.
De extreem lage Japanse rente vormde jarenlang de basis van een enorme wereldwijde carry trade.
Beleggers leenden goedkoop geld in yen en investeerden dat vervolgens in Amerikaanse obligaties, technologieaandelen en allerlei andere activa die meer opbrachten.
Zolang de Japanse rente laag bleef en de yen niet steeg, werkte dat uitstekend.
Maar wanneer de Japanse rente oploopt of de yen plots versterkt, kan die handel snel verlieslatend dreigen te worden. Dan moeten beleggers posities verkopen en yen terugkopen om hun leningen af te lossen.
Zo kan een probleem op de Japanse obligatiemarkt plots leiden tot verkoopdruk op aandelen, obligaties en andere beleggingen in de Verenigde Staten.
Dat helpt verklaren waarom de VS zich nu rechtstreeks met de yen bemoeien.
Want na Japan zelf grepen ook de Verenigde Staten in om de Japanse munt te ondersteunen.
Dat is uitzonderlijk. Net zoals de manier waarop ze het deden.
De Verenigde Staten verkochten geen dollars om yen te kopen.
Ze verkochten euro’s om yen aan te kopen.
Zo kon Washington de Japanse munt ondersteunen zonder tegelijk de eigen dollar te verzwakken.
Japan behoort bovendien tot de grootste buitenlandse bezitters van Amerikaanse staatsobligaties.
Wanneer Japan zijn eigen munt wil verdedigen, kan het daarvoor Amerikaanse obligaties uit zijn valutareserves verkopen.
Dat is het laatste wat Washington vandaag kan gebruiken, net nu de VS zelf steeds meer schuld op de markt moeten plaatsen.
De Amerikaanse hulp aan Japan is dus vooral ook eigenbelang.
Ze helpt de druk op de Amerikaanse obligatiemarkt voorlopig te beperken.
Als u het ons vraagt, is dit allemaal bijzonder precair. De oplopende rente toont dat beleggers een steeds hogere vergoeding vragen om Amerikaanse schuld op te nemen. Veel extra onrust kan Washington daar vandaag niet bij gebruiken.
Goud?
Het laatste wat de Verenigde Staten vandaag kunnen gebruiken, is twijfel over de dollar en de Amerikaanse obligatiemarkt.
In dat opzicht vinden wij het helemaal niet vreemd dat de goudprijs zich momenteel koest houdt.
Een krachtige stijging van goud zou de aandacht opnieuw vestigen op een reserve buiten het schuldsysteem. Ze zou mogelijk ook kapitaal richting goud en zilver trekken op een moment dat Washington net bijzonder veel kapitaal nodig heeft.
Gelukkig voor de beleidsmakers wordt de goudprijs niet bepaald op een markt waar tegenover iedere transactie onmiddellijk een fysieke goudbaar van eigenaar wisselt.
De internationale prijszetting vindt bijna volledig plaats via niet-gealloceerde “papieren” goud posities. Slechts een minuscuul gedeelte daarvan eindigt in fysieke levering.
Daardoor kunnen grote papieren geldstromen de goudprijs tijdelijk temperen.
Maar dat werkt alleen zolang voldoende bezitters van papieren goud tevreden blijven met een financiële vordering en geen fysieke levering vragen.
Onze conclusie is eenvoudig:
Interventies kunnen tijd kopen, maar lossen de schulden van de Verenigde Staten en Japan niet op.
Wanneer twee van de grootste schuldenlanden ter wereld moeten samenwerken om hun valuta- en obligatiemarkten stabiel te houden, wordt het fundamentele argument voor een monetaire reserve zonder tegenpartij alleen maar sterker.
Vandaag is de fundamentele reden om voldoende écht fysiek goud te bezitten nog maar eens sterker geworden.
Goud kan door geen enkele overheid of centrale bank worden bijgedrukt. Bovendien kan u het vandaag voor het eerst sinds 2023 aankopen onder het 200-daags gemiddelde!
Ook de technische oververhitting van eind januari is volledig verdwenen.
Verhoog hier eenvoudig uw positie in fysiek goud.
Tot binnenkort!
Team goud999
www.goud999safe.com