Misschien herkent u het gevoel. U werkt, onderneemt en neemt risico. U stelt consumptie uit en bouwt voorzichtig vermogen op.
En toch stelt u zich steeds vaker dezelfde vraag…
Waarom zou ik nog zoveel moeite doen en risico’s nemen als de overheid een steeds groter deel van het resultaat opeist?
Zowel in België als in Nederland horen we dit steeds vaker.
De overheid wil meer geld uitgeven en zoekt vooral naar nieuwe manieren om de productieve groep nog extra te belasten.
Spaarders, beleggers, werknemers en ondernemers komen nogmaals in het vizier.
Dat zijn de mensen die werken of willen werken, risico nemen, investeren of simpelweg jarenlang deskundig een spaarpot hebben opgebouwd.
In Nederland ligt de nieuwe box 3-belasting inmiddels bij de Eerste Kamer. Volgens het huidige voorstel worden vanaf 2028 ook waardestijgingen van onder meer aandelen jaarlijks belast, zelfs wanneer die aandelen niet werden verkocht.
In België verschijnt bijna wekelijks een nieuw idee in de belastingkoterij.
De sterkste schouders moeten wat meer dragen, hoorde u dat al?
Alleen bedoelt men met die sterkste schouders in de praktijk steeds vaker gewoon de middenklasse, ondernemers en spaarders die nog iets hebben opgebouwd.
Daar wordt ook steeds nadrukkelijker een saus van Marxisme over gegoten.
Winst is verdacht, vermogen ook. En succes wordt vooral gezien als een potje waar de overheid nog niet genoeg uitgenomen heeft.
Daar kunnen we meerdere nieuwsbrieven over volschrijven. Maar klagen alleen brengt niets op.
Wat doet u ermee? Dat is de vraag…
Stoppen met werken of ondernemen? Verhuizen?
Hoe kan u “foert” zeggen tegen dit systeem, zonder het actief te ondergraven?
Uw spaarpot is alvast het resultaat van arbeid, risico, uitgestelde consumptie en beslissingen die goed zijn uitgepakt.
Uw vermogen is, met andere woorden, gestolde productiviteit.
En u mag (voorlopig nog) zelf beslissen waar u die opgebouwde waarde bewaart.
Een banktegoed is een vordering op een bank. Een obligatie is een vordering op een overheid of onderneming. Ook aandelen en andere financiële activa blijven onderdeel van een systeem van tegenpartijen, regels en waarderingen die voortdurend kunnen wijzigen.
Onze politici lijken het al lang niet meer te beseffen, maar productief kapitaal blijft essentieel, want economische groei blijft dat ook.
Maar moet daarom ook al uw kapitaal in dat systeem blijven circuleren?
Er bestaat een manier om tijdelijk aan de kant te gaan staan. Zolang als nodig.
Fysiek goud neemt een bijzondere plaats in. Het is de enige universeel erkende rijkdom reserve zonder tegenpartij.
Het is geen belofte van een bank, overheid of onderneming. Het heeft geen schuldenaar nodig en is niet de verplichting van iemand anders.
Een goudbaar keert geen dividend uit, betaalt geen rente en belooft helemaal niets.
En precies dat is het grootste voordeel van goud.
Wie fysiek goud koopt, zegt daarmee niet dat hij het systeem wil vernietigen. Alleen dat hij een deel van zijn opgebouwde koopkracht niet langer volledig afhankelijk wil maken van dat systeem.
Het deel van uw vermogen dat u in goud bewaart, is niet langer beschikbaar als banktegoed, krediet of risicokapitaal.
Goud kopen is dus een vreedzame motie van wantrouwen tegen het systeem.
Er valt geen bedrijf stil, er wordt niemand ontslagen en er wordt niets van de samenleving gevraagd wanneer u fysiek goud koopt.
Het vermogen dat u in fysiek goud bewaart, is simpelweg niet langer beschikbaar voor het financiële kredietsysteem.
Hoelang houden wij fysiek goud aan?
Alvast niet tot een vooraf bepaalde datum of goudprijs. Onze analyse stelt dat goud in een volgende fase van het monetaire systeem een veel grotere rol krijgt dan vandaag.
Om op globale schaal dienst te doen als neutrale reserve, zal goud nog aanzienlijk moeten worden geherwaardeerd.
Wanneer de omstandigheden opnieuw gunstiger zijn, kunnen we de koopkracht die vandaag in goud wordt bewaard opnieuw in productieve activa investeren. Dat is de hele bedoeling.
Goud is niet eeuwig een weigering om productief te zijn. Het is het tijdelijk parkeren van de vruchten van vroegere productiviteit.
Een brug tussen wat u gisteren hebt opgebouwd en wat u morgen opnieuw wil inzetten.
In Atlas Shrugged van Ayn Rand verdwijnen de mensen die de economie dragen één voor één uit een systeem dat hen nodig heeft, maar tegelijk blijft bestraffen.
Wie achterblijft, vraagt zich steeds vertwijfelder af wie John Galt is.
“Who is John Galt?”
De man die de motor van de wereld wil stilleggen.
En daarin slaagt.
Maar misschien hoeft u zelf niet naar Atlantis te verdwijnen. Misschien volstaat het dat u een deel van wat u hebt opgebouwd vreedzaam buiten het financiële kredietsysteem bewaart.
Niet om het systeem te vernietigen.
Wel om uw opgebouwde koopkracht te bewaren, tot die opnieuw tegen betere voorwaarden productief kan worden ingezet.
Fysiek goud, opgeslagen in Zwitserland. Buiten het banksysteem en net buiten de Europese Unie. Dat ziet er steeds beter uit. Het is onze vreedzame motie van wantrouwen.
Tot binnenkort!
Het goud999safe team