AI is niet meer weg te denken en ook wij laten deze marktupdate even door AI checken op spel- en andere fouten.
Een stukje uit de volgende tekst kreeg een waarschuwing mee, we moesten opletten dat het geen “wilde complottheorie” wordt…
We houden de tekst toch zoals ze is, bent u er klaar voor?
“The abandonment of the gold standard made it possible for the welfare statists to use the banking system as a means to an unlimited expansion of credit.
In the absence of the gold standard, there is no way to protect savings from confiscation through inflation.
There is no safe store of value. Deficit spending is simply a scheme for the hidden confiscation of wealth.
Gold stands in the way of this insidious process. It stands as a protector of property rights.”
Vrij vertaald:
“Het loslaten van de goudstandaard maakte het mogelijk voor voorstanders van een steeds grotere overheid om het banksysteem te gebruiken als middel voor een onbeperkte uitbreiding van krediet.
Zonder goudstandaard is er geen manier om spaargeld te beschermen tegen onteigening via inflatie.
Er is geen veilige opslagplaats van waarde. Begrotingstekorten zijn eenvoudigweg een systeem om vermogen verborgen af te romen.
Goud staat dit proces in de weg. Het beschermt eigendomsrechten.”
Van wie komt deze quote?
Van Alan Greenspan, voormalig voorzitter van de Amerikaanse centrale bank.
Greenspan overleed deze week op 100-jarige leeftijd. Hij was van 1987 tot 2006 voorzitter van de Federal Reserve en daarmee bijna twee decennia lang een van de machtigste centrale bankiers ter wereld.
Zijn reputatie was lang bijna onaantastbaar. In de jaren negentig werd hij gezien als de man die de Amerikaanse economie door een periode van sterke groei en lage inflatie loodste.
De financiële crisis van 2008 doorprikte dat beeld.
Want Greenspan had de rente te lang te laag gehouden en zo mee een bubbel opgeblazen in de financiële markten.
De bovenstaande quote komt al uit het jaar 1966, en toen wist hij eigenlijk al beter.
De jonge Greenspan zag duidelijk de nadelen van een roekeloos beleid. De latere Greenspan werd vervolgens zelf een van de belangrijkste beheerders van het fiat geldsysteem.
We hebben daar al lang een (niet zo wilde) theorie over.
Francisco d’Anconia
Greenspan was een bewonderaar van Ayn Rand, de schrijfster van Atlas Shrugged. Dat bijzonder invloedrijke boek werd ooit “de bijbel van conservatief rechts Amerika” genoemd.
En dat is nog een van de vriendelijkere beschrijvingen van het boek dat wij lazen.
Wie het boek kent, kent ook Francisco d’Anconia als één van de meest intrigerende personages uit Atlas Shrugged.
Hij was erfgenaam van een gigantisch koperimperium, maar liet zijn eigen bedrijf bewust ten onder gaan om een corrupt systeem te ontmaskeren.
We hebben ons door de jaren heen vaak afgevraagd of Greenspan in zijn rol als Fed-voorzitter misschien een heel bijzondere lezing van Francisco d’Anconia in gedachten had.
Want de parallel blijft toch verleidelijk. De jonge Greenspan begreep perfect waarom goud belangrijk was als rem op kredietgroei en inflatie.
De latere Greenspan werd mee verantwoordelijk voor het beleid dat de schuldenbubbel extra zuurstof gaf.
Die bubbel barstte in 2008 open. Het systeem stond even aan de afgrond, maar overleefde. Alleen gebeurde dat niet door terug te keren naar discipline. Het gebeurde door nog lagere rente, nog meer schuld en nog meer tussenkomst van centrale banken.
Werd Greenspan zelf ingelijfd door het systeem dat hij ooit zo scherp had doorzien?
Of toonde hij bewust hoe kwetsbaar dat systeem eigenlijk was?
Als u deze zomer aan het zwembad een uitdaging zoekt: Atlas Shrugged blijft een leestip.
Goudprijs
Fed-voorzitters krijgen doorgaans geen goede punten als de goudprijs onder hun bewind flink stijgt.
De goudmarkt zoals we die vandaag kennen, is ontstaan tijdens het bewind van Greenspan bij de Fed.
Rond 1999 en 2001 zette de goudprijs een historische bodem neer. Goud was op dat moment voor veel beleggers een vergeten activaklasse. Na de top in de goudprijs in 1980 was de dollar duidelijk heer en meester geweest. Goud blinkt immers niet wanneer één fiat munt helemaal dominant is.
Wat eind jaren negentig moeilijker te zien was, is vandaag veel duidelijker.
De rol van de dollar in de wereldeconomie piekte rond die periode. Vandaag dagen andere munten en geopolitieke machtsblokken die positie openlijk uit.
De dollar is nog steeds de meest gebruikte munt, maar staat fundamenteel zwakker.
Door de rente te lang te laag te houden, kreeg een wereldwijde schuldenbubbel steeds meer zuurstof.
Die bubbel is na 2008 nooit leeggelopen, maar eigenlijk alleen maar groter geworden.
Schulden groeien jaar na jaar sneller dan de economie die ze ooit moet dragen.
Een systeem dat steeds meer schuld nodig heeft om te blijven functioneren, kan nooit meer terug naar een normale rente. Lage rente wordt dan een eigenschap van het systeem.
Spaarders zijn zo de stille en vooral kwetsbare verliezers.
Al sinds 2008 krijgt iedereen structureel minder rente op een spaarrekening dan de inflatie. Dat is fundamenteel oneerlijk.
Wie zijn vermogen beschermde met fysiek goud, heeft koopkracht gewonnen.
Geen gouden standaard nodig
Toch zijn we het niet helemaal eens met Greenspan’s inschatting uit 1966.
We hebben helemaal geen klassieke goudstandaard nodig. Dat is volgens ons ook niet waar het Eindspel over zal gaan.
Goud opnieuw vastketenen aan de Amerikaanse dollar, of aan gelijk welke andere munt, aan een vaste verhouding, zou alleen op korte termijn een oplossing zijn.
Fixeer de goudprijs op 20.000 of 30.000 dollar per ounce en we kunnen weer even verder.
Dat klopt natuurlijk.
Maar in de praktijk zijn er zoveel beperkingen aan een gouden standaard, dat we vrijwel onmiddellijk zouden starten met diezelfde nieuwe standaard opnieuw te ondergraven.
De beperkingen van goud zijn reëel wanneer je het als betaalmiddel wil gebruiken. Niemand wil met een gouden munt naar de winkel.
Dat is iets van meer dan honderd jaar geleden en daar gaan we niet meer naartoe.
Goud functioneert veel beter in een andere rol. Als waarde-opslag blinkt goud het hardst.
Anders gezegd, goud werkt beter als rijkdom dan als betaalmiddel.
Ons geld mag best papier zijn, zolang spaarders en beleggers maar niet verplicht zijn om in die munt te sparen en toegang hebben tot vrij gewaardeerd fysiek goud.
Goud als neutrale reserve buiten het kredietsysteem, aan een prijs die door de markt wordt bepaald.
Zo kijken centrale banken vandaag ook naar goud. Niet als betaalmiddel dus, wel als reserve.
Als groep zijn centrale banken al enkele jaren opnieuw de grootste kopers op de goudmarkt. Dat is geen toeval.
Om opnieuw als echte reserve te dienen, moet de prijs van goud wel nog worden geherwaardeerd. Maar door de markt dit keer, niet door een arbitraire koppeling aan de dollar, zoals in een klassieke goudstandaard.
In die herwaardering zal er volgens ons ook geen plaats zijn voor de papieren goudmarkt. Die zal samen met de koopkracht van de dollar falen.
Papieren goud geeft vandaag de indruk dat er veel meer goud beschikbaar is dan er werkelijk fysiek geleverd kan worden. Maar in een echt monetair eindspel telt niet de belofte op goud. Enkel het goud zelf.
Het Eindspel is voor ons de volgende fase in de natuurlijke evolutie van het financiële systeem.
Het huidige systeem is oud. De fundamenten gaan terug tot 1944. Sindsdien is het steeds groter geworden, steeds complexer en steeds meer afhankelijk van schuld.
Ook dit systeem evolueert vanzelf naar iets anders. En in die volgende fase heeft de wereld opnieuw een universele vorm van waarde nodig. Goud werkt het best als universele rijkdom.
Het Eindspel houdt voor ons een herwaardering in van fysiek goud tegenover papiergeld, schulden en financiële activa.
En Alan Greenspan was wel degelijk een factor in de aanloop daar naartoe…
Wie vandaag fysiek goud wil aanhouden als waarde-opslag buiten het kredietsysteem, kan dat uiteraard via goud999safe.
Tot binnenkort!
Het goud999safe team